
Biała kartka zapisana drobnymi literami
Historia nakreślona pięknymi wyrazami
Początek pokazany wesołymi rymami
Koniec – pęknięte lustro z płynącymi łzami
Smutek ból i rozpacz na końcu zostały
Niektóre słowa serce rozrywały
Wspomnienia dobrych chwil tak bardzo bolały
Rozdzielono dwie dłonie, które się kochały
Dziś wyciągam czystą białą kartkę
Strony przeszłości zostają podarte
Zapomnieniu ulega historia owa
By swoje życie zacząć od nowa